سلام . من اومدم . فردا برای اولین بار در طول دو هفته ی اخیر امتحان نداریم . ولی به جاش پنجشنبه آزمون جامع از کل دروس اختصاصی داریم .امتحانا و درسا باعث شده آشفته بشم این روزا .اصلا وقت ندارم فکر کنم تا بتونم یه کم با خودم باشم . وقت با خویشتن نشستن . چیز دیگه ای که خیلی بهمم ریخته سازه . هفته ی پیش کنسل شد . و من دقیقا دو هفته و نیمه که سازم رو از جعبه درنیاوردم . و این منو خیلی آزار میده . اینکه برم کلاس و بگم که تو دو هفته فقط 1 درس دراوردم و اصلا هم تمرین نکردم و می دونم نگاهی که معلمم میکنه . برام سخته . خیلی سخت . برای من که همیشه دلم می خواد بهترین باشم و هرکاری .

مدرسه نمایشگاه کتاب گذاشته . امروز رفتم خواستم یکی از کتابای جبران خلیل جبران رو بگیرم ولی دیدم این کتابا نیاز داره که وقتی می خونی بهش کاملا فکر کنی . روش تمرکز کنی و من انقدر فکرم خسته است که تحمل نداره  . خانه ی ابری رو خریدم . طنز . و یک کتاب به اسم آرامش . امروز معلم ادبیاتمون یه بیت شعر از سهاب خوند و من فکر کردم چقدر مدت می شه که شعر نخوندم . احساس می کنم زندگیم از حالت عادی یک انسان معمولی خارج شده . از ساعت 4 که میرسم خونه میشینم پشت میز و وقتی پا میشم ساعت شده 11 شب . دیروز که رفتیم مدرسه برف نشسته بود ولی من انقدر درگیر حل مسئله ی فیزیک بودم که اشتیاقم بیرون نیومد . ولی عجب قشنگ بود . مه غلیظ بود . به طوریکه تو حیاط مدرسه همدیگرو نمی دیدیم . و از اون بالا که نگاه می کدی همه ی کوها سفید سفید بودن . ولی مجبور بودی به جای لذت بردن سرت رو بندازی پایین و درس زنگ بعد رو بخونی .

امروز یه امتحان ادبیات خدا  دادیم. دونفره . اول نوشتیم بعد زهرا کاغذ معنی ها رو از کتابش کند و گذاشت رو پاش و معنی هامون رو چک کردیم . البته همش درست بود .

فردا شاید نرم مدرسه . به شدت مریضم . الانم باید بشینم درس بخونم ولی می خوام یه بارم که شده برای خودم باشم . کاری رو بکنم که الان نیازش رو احساس می کنم . کتاب بخونم . ساز تمرین کنم . راستش بعد از دوهفته می ترسم به سازم دست بزنم .می ترسم یادم رفته باشه و اونوقت یه غصه ی جدید .

امروز امتحان انشا داشتیم . فکر کن !!!!!! انشا هم امتحان می گیره . باید هایکو می نوشتیم . این هایکو منه که البته زمانش خیلی کم بود . یه متن داده بودن که یه گنجشک یه بادکنک قرمز رو با میوه ی زمستونی اشتباه گرفته .

گنجشک گرسنه به آخرین میوه نوک میزند .

لکه ی قرمزی روی برفها می افتد .

بادکنک تکه پاره شده .

اینم یکی دیگه . که یه مرده پشت میزش که روش یه گلدون گل رز قرمزه داره سیگار میکشه .

مرد دود سیگارش را بیرون داد .

بدنش از سرفه لرزید ، غنچه ی رز

کاش روی میز او نبود.

خیلی حرف زدم . می دونین چی آرزو می کنم؟ اینکه یکی بود که آرومم می کرد .