سلام . خوبین ؟ سلامتین ؟ شادین ؟

این یه شعر از خودم .( از من نه !!از خودم )

حتما نظر بدین  . وگرنه می کشمتون!!!

راستی اونایی که منو می شناسن لطفا سعی نکنین حدس بزنین این شعر در مورد کیه چون به ادم خاصی ربط نداره .

من شکستم ناخواه

 و دویدم پنهان

پشت این پنجره های حسرت  

 در پس لحظه ی تشویق

سیلی خوردم از او

و از ان لحظه گرفتم شوقی :تا همیشه کوشش

 تا ابد فراموشی( کینه )

تا خدا تنهایی