داشتم دنبال یه کتاب برای خوندن می گشتم . هی گشتم هی گشتم٬ آهاااان بالاخره پیداش کردم "جاناتان مرغ دریایی" وقتی دبستان بودم این کتاب و خونده بودم ولی من هر کتابیو یک بار نمی خونم .

بهتون پیشنهاد می کنم حتما این کتاب و بخونید .  

یه قسمتی از این کتاب رو براتون می نویسم . خیلی زیباست و تا حد زیادی با خصوصیات شخصیتی من تطبیق داره .

خب از این به بعد چه اتفاقی می افتد ؟ به کجا می رویم ؟ایا مکانی به نام بهشت وجود دارد؟

- خیر جاناتان چنین مکانی وجود ندارد . بهشت یک مکان نیست . و یک زمان هم نیست . بهشت یعنی کامل شدن .

لحظه ای مکث کرد :

- تو پرنده ای بسیار سریع هستی . غیر از این است ؟

گفت : من ... من از سرعت لذت می برم .

تو شروع به لمس کردن بهشت خواهی کرد . زمانی که به لمس سرعت کامل دستیابی ٬جاناتان و این پرواز با سرعت نور هم نیست ٬ زیرا هر عددی یک محدودیت است و کمال محدودیتی ندارد . سرعت کامل پسرو یعنی حضور در انجا.

من ... من از سرعت لذت می برم . من هم . تو هر چیزی سرعت و دوست دارم . شاید به خاطر همین تحمل ندارم هیچ چیزی زیاد طول بکشه مگه چیزای که دوست دارم . همیشه می خوام چیزایی که دوست دارم پایدار باشه ولی من زود پیش برم و به قسمت های جدید و سخت ترش برسم . ولی دوست ندارم زندگیم زود بگزره . می خوام تو تمام لحظه های زندگیم پیش برم . تو لحظه یاد بگیرم. به نظرتون می تونم ؟ (معلومه !!! )