گفتمش شیرین ترین آواز چیست ؟

لرزه افتاد به گیسوی بلند

قطره قطره اشکش از مژگان چکید

زیر لب غمناک خواند

ناله ی زنجیر ها بر دست من !

گفتمش آن که از هم بگسلد

خنده ی تلخی به لب اورد گفت:

بخت شورم ره بر این امید بست

و آن طلایی زورق خورشید را

صخره های ساحل مغرب شکست

من به خود لرزیدم از دردی که تلخ

در دل من با دل او می گریست

گفتمش:بنگر در این دریای کور

چشم هر اختر چراغ زورقی است

سر به سوی اسمان برداشت گفت

چشم هر اختر چراغ روشنی است.

لیکن این شب نیز دریایی ژرف

ای دریغا شب روان!کز نیمه راه میکشد افسون شب در خوابشان

گفتمش:

فانوس ماه٬ می دهد از چشم بیداری نشان ...

گفت : اما در شبی این گونه گنگ هیچ آوایی نمی اید به گوش

گفتمش:اما دل من تپید ٬ گوش کن اینک صدای پای دوست

گفت : ای افسوس٬ در این رام گری

باز صید تازه ای را می برند.

این صدای پای اوست٬

گریه ای افتاد در لهن بی امان

در میان اشک ها پرسیدمش :

خوش ترین لبخند چیست؟

شعله ای در چشم تاریکش شکفت

جوش خون در گونه اش اتشفشان

گفت لبخندی که عشق سربلند

وقت مردن بر لب مردان نشاند

من ز جا برخاستم

بوسیدمش.