این نوشته قسمتی از متن کتاب "دیوانه بازی " نوشته ی" کریستین بوبن" و ترجمه ی" پرویز شهدی" است . حتما بخونید رو من که خیلی تاثیر داشته ، هرچند خیلی وقته احساس شادی نکردم .

در این زندگی از همه چیز می توان چشم پوشید. چشم پوشیدن فریبنده ترین طریقه ی از دست دادن است . همه چیز مگر یک چیز . آنچه می خواهم بگویم گفته ی مادربزرگم است ،چند ساعتی پیش از مرگش این را به من گفت ، ان موقع دوازده سیزده سال داشتم ، از او پرسیدم : مامان بزرگ چه چیزی در زندگی از همه مهم تر است ؟ جوابش را فراموش نکردم : فقط یک چیز در زندگی به حساب می اید ، و ان نشاط است ، هیچ وقت اجازه نده کسی ان را از تو بگیرد .

حالا  یک چیز دیگه رو هم اضافه کنید ، اونم "عشق" عشق تجربه ای هست که تو زندگی هر ادمی بهتره باشه . شایدم باید باشه .

راستی می خوام یک سری پیشنهاد به من بدید تا صبح ها که تنهام حوصله ام سر نره . بگید چی کار کنم ؟