سعی می کنم به امروز فکر نکنم . شاید برای همین تا ساعت 9 شب خوابیدم . به امروز فکر نکنم و به همه ی خداحافظ ها ... و به همه ی تموم شدن ها . و بعد می بینم که نمی شه .

عجب حس مزخرف و بدی دارم . خیلی بد . اندازه ی همه ی خیلی های حده !

دوباره بین دوتا حس گیر کردم و کشیده می شم . حالا استرس این وسط از کجا اومده من نمی دونم . دقیقا یه هاله ی منفی دورم رو گرفته . لعنتی !

نه باور می کنم و نه سعی می کنم باور کنم که امروز آخرین روز مقطع دبیرستان بود. با این که از دوسال قبل بیشتر اومدیم ولی خیلی زودتر از هر سال دیگه ای گذشت . وحشتناک  زود . و یه دفعه چشم باز کردیم و دیدیم شد 25 اردیبهشت و خداحافظ ... و مثل آدمای بهت زده همدیگرو بغل کردیم و با شک گفتیم هنوز یک زنگ شنبه مونده . و هنوزم  یک سال دیگه . و بعد تو دلم تکرار کردم که سوم یه چیز دیگه است . حتی حده هم اینو گفت.

نه آخرین روز آمفی تئاترو باور کردم نه آخرین کلاس حده رو . نه آخرین کلاس کبی رو . نه آخرین نهار مسخره رو .

اه . اصلا و اصلا نمی خوام اون حس اولای سال برگرده. آخه همه آتیشا از گور تو لعنتی بلند می شه . ( این رو نه بخونید و نه بپرسید)

واقعا و حقیقتا دیگه مثل اون موقع که هیچی ، کلا هیچی هیچی . خیلی عادی !(لازم نیست اینو بفهمین مهم نیست)

آخه چرا امروز باید چهارشنبه باشه حتما ؟! چهارشنبه ها که همیشه پر از اتفاقه . همه ی ستاره –پرانتز ها یا رو جزوه های هندسه است یا زبان فارسی یا جبر .

چرا بارون ؟ اونم امروز . اینهمه روز هوا ابری بود . حتما باید همین امروز می ترکید ؟ مثل دل من !

اندازه ی همه ی کلیپ ها و اندازه ی همه ی عکسا و اندازه ی همه ی مسخره بازیا و قرقره سواریا(!) و نهار خوردنا و شب یلداها و خیلی بده ها و خانوما نگا و چی بگو ها و نفهمیدی چی شد ها  و توچال رفتنا و پارک رفتنا و بستنی عروسکیا و عکسای بچگیمون روی بردو 10 به توان 50 بالای تخته (که سال تموم شد و یکش رو نچسبوندیم) و صفرای کوییز فضایی فیزیک و خفت و صدای فیل درآوردنا و شترها و گاو مشدی حسن و لغت مشهورها و آکادمی رفتنا و ستاره-پرانتزا و موشکا و قایقای تاریخی(!) و عهدی که با تو بستیما و ادا درآوردنا و سینما آپاچیا و اینتل ها و مرغ ها و خرس آزاریا و تو بلوار آویزون شدنا و ایرج خوندنا و نون بربری خریدنا و چایی خوردنا و  همه و همه ی چیزایی که جز تودلم هیچ جا جا نمی شن ....( فعل نمی خوام بذارم. می تونه از نمره ی زبان فارسیم کم کنه  . خودتون پرش کنین )

این سرنوشت جزوه های تاریخه بعد از امتحان . یه سریشون هم موشک شدن و باهاشون حمله ی موشکی کردیم !

اینم بساط چایی کلاسمون که البته سال دیگه هم ادامه خواهدداشت .