الان دیگه وقتشه . وقت تعریف کردن ...

پنجشنبه اجرا داشتم و استرس چهارشنبه شب بماند ... عالی بود. اینو بچه هایی می گن که وقتی از پله ها اومدم پایین ردیف دم پله های back stage وایساده بودن و حالا ققنوس شد خاطره ی روز خداحافظی سوم ها!

نه باورم می شه نه سعی می کنم که باور کنم که همین چند روز پیش جشن خدافظی ما بود و آخرین سری مسابقات برای ما . جدی جدی تموم شدن ؟! حالا هی به خودمون دلداری می دیم که هنوز سه ماه دیگه و پیش مونده . چقدر سر دیدن عکسای این سه سال گریه کردم . عکسای ناگهانی . عکسایی که تو هر کدوم یه دنیا خاطره است . خاطره هایی که خیلی زود گذشت . خیلی ...

فردا با مدرسه می ریم کرمان و من دلم می گیره وقتی فکر می کنم این آخرین سفر دبیرستانه .

دلم تنگ می شه برای همه چی . برای نهار خوری و ماجراهاش . برای واحد هنر و داستاناش . برای کلاسمون و بزن برقص زنگ تفریحاش . برای فائزه و آرزو و همه ی شیطنتا . برای فلاسک چایی . برای نقاشیایی که بالای تخته چسبوندیم . برای "خفت" که رو دیوار کلاس نوشتیم و همه ی صفرای کوییز فیزیک فضایی رو زیرش چسبوندیم . برای باقیمونده ی کاغذ کاهیای باقی مونده از مسابقه رو دیوار کلاس...

بیشتر از همه برای اون در شیشه ای باقاب سفیدش که وقتی داریم از نهارخوری می ریم بالا برام عادت شده نگام بچرخه اون وری . و چه ذوقی دارم تو دلم برای وقتی که بر می گردم .

یه کوه کار دارم . باید ساک ببندم . اتاقمو که حالا دیگه نمی شه توش پا گذاشتو جمع کنم که یه وقت همه چی اون کف کپک نزنه . باید حسابان بنویسم . باید ... باید ساز تمرین کنم . یه خبر خوب : رفتم چهارگاه و چون اصلا دلم نمی خواد همایون تموم شه قراره جلسه بعد بیداد اصلی رو شروع کنم .

به این می گن یه اتفاق خوب .

واااای تصور کن با این معاونه امسال می خوایم بریم مسافرت . دو حالت داره : یا ما بیچارش می کنیم یا اون مارو بیچاره می کنه . که حالت اول بیشتر امکان داره . نقشه هاشم کشیدیم . قد قد قد ....

من رفتم تا برگردم . سفرم به خیر . خداحافظ .