تا حالا شده وقتی یه عالمه حرف داری بعد که میای بگی همش می پره ؟!

نگاه که می کنی حضور من پرواز می کند ... بقیش بماند . فکر کنم شعر قشنگی از آب در بیاد با اینکه حس اونم نیست .

بایدایمان آورد...

نمی دونم چرا همه چیز یه جوری شده . از خودم و زندگی و اطرافم و مدرسه و همه چی ... .

مسابقه رو که امسال بیخیالش شدم . نیلو امسال پیانو می زنه . اصلا مسابقه های امسال بی حس و حاله .  اصلا برای کرمان رفتن با مدرسه هم هیجان ندارم .

برنامه ی اجرای 18 ام می مونه که باید روش کار کنم . باید و حالا بعد از اینکه یک ماهه کامله دست به مضراب نزدم می ترسم حتی طرفش برم . مسخره است ولی فکرمی کنم همه چیز یادم رفته باشه .

دارم از درد می میرم . ارتودنسی هم شد صیغه ی جدید !

این چهارشنبه های عزیز داغ دل آدمو بدجوری تازه می کنه! . من احساسات آدمی رو بدترین دشمن شیرین می دونم . کاش می دونستم چی شده .

دلم می خواست کله ی دکتره رو بکوبم تو دیوار تا مغز و اعصابش با هم پیوند بخوره ! خداجون از این بی معرفتیا نداشتیما ! تو که تا اینجاش اومدی بقیشم بیا .

این سرما هم شده بلای جون . با یه پلیور به چه ضخامت زیر یه لحاف با چه عظمت بازم مث بید می لرزیم .

امروز سر جبر یه چیزی به زهرا گفتم که خودم تازه کشفش کردم : پنجشنبه ها رو دوست دارم چون قبلش چهارشنبه است و بعدش جمعه .

می گم این زندگی هم عجب تغییر می کنه !

یه لحظه دلم خواست کله ی تو رو هم  بکوبم تو دیوار !

خوابم میاد و فکر میکنم الان بخوابم و بعد تمرین کنم .

خستگی لعنتی و مزخرف چرا نمی ره بیرون .  

یه شعر و چند بار می خونی و بعد چند وقت بعد تازه کشفش می کنی ! کاش می دانستم چیست ، آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاریست ... عاشق این شعره شدم .

مولانا رو تمام گوشه کنارای جزوه ها و دفترای روزچارشنبه ی من می گه : .... تا باد چنین بادا .

کار که می کشه به پرت و پلا گفتن باید گفت : خداحافظ .نقطه.