نیمه ی آذرماه ... ۱۷ سال تموم !

امروز روز خوبی بود . آزمون جامع عالی دادم ! اصلا مهم نیست فردا قلمچی دارم . اصلا مهم نیست ۷ روز هفته ی بعد رو امتحان داریم . مهم اینه که من یه امروزو حداقل خوب باشم .

دیروز تو نهارخوری تولد گرفتم . کل صورتم رو کردن تو کیک و تمام صورت و مژه و مو و چشمم پر نسکافه شد .

امروزم با مدرسه رفتیم سند باد ( آپاچی خدابیامرز) بعد چون دیر شده بود تا خود سینما فرهنگ تمام شریعتی رو دوییدیم و شعر تولد خوندیم. تازه از سندباد فرفره هم گرفته بودیم ( کودکی چقدر خوب بود). فکر کنم امشب تو اخبار حمله ی قوم مغول رو اعلام کنن !

جوابم رو ندادیا! یادت باشه استاد ! کلی دلم گرفت از دستت !

 ببین من بخوامم نمی تونم اینو انکار کنم آقا معلم ( ایهام داره ).

دیشب داشتم فکر می کردم تو این ۱۷ سال چه اتفاقاتی افتاده و من تاحالا به کجا رسیدم ! جوابای جالبی به خودم دادم . کاش از آینده یه کم (فقط یه کم ) خبر داشتم .

امسال یه کم عجیبه ها !

می خوام بازم آرزو کنم : آرزو کنم که همه و خودم و همه ی آدمایی که دوسشون دارم خوب خوب باشن ! امروزو هم دوست دارم ( بدون فکر کردن به شیمی خوندن فردا) چون همه و خودم خوبیم !

سحر ۱۷ سالگیمو ۷۱ گذاشت . قراره ۷۱ سالگیمو بذاره ۱۷!