و این هم از این . تمووووم شد . هورااااااااااااااااااااااااا . باورم نمی شه . این دو روز هم مشغول تفریح  و شادی بودم که خبری ازم نبود .

امتحانا که تموم شد ، با سحر راه افتادیم رفتیم سینما . تو راه هر کیو می دیدیم بچه مدرسه ای بود . رفتیم سینما بلیت گرفتیم تا فیلمه شروع شه 1 ساعت وقت داشتیم . اون یک ساعت هم تو ضل آفتاب و گرما خیابون شریعتی رو متر کردیم . از بالا تا پایین . تازه عین این آدمای نفهم تو گرما قهوه فرانسه هم خوردیم که دیگه در مرز کباب شدن قرار گرفتیم . بعد رفتیم سینما . جالب بود . تمام سینما بچه مدرسه ایا بودن . فیلمشم هــی بد نبود . نقاب ! ما که فقط خوردیم . بعدشم من تا ساعت 5 خونه ی سحراینا اتراق کردم ( در نهایت شرمندگی سحر جوون ) .

بالاخره تابستون شد . همونی که یه ماه پیش برامون رویا بود . حالا اینجاست . تابستون و یه دنیا برنامه . فعلا که مهمون داریم . امروز رفتیم شهر کتاب من ویترای بگیرم که نداشت و من برای اینکه ضایع نشم دوتا کتاب گرفتم که البته از قبل هم می خواستم بگیم . لیلی نام تمام دختران زمین است . عشق در پیاده رونوشته ی مصطفی مستور . الانم دارم ماجراهای عجیب سگی در شب رو می خونم . دیشب هم حکایت عشقی بی شین بی قاف بی نقطه رو تموم کردم . نوشته ی پشت کتابش خیلی قشنگه . مال مصطفی مستور . روی ماه خداوند را ببوس رو هم خوندم .

من می گم مکان ها روح دارن . اگه نداشتم من انقدر عاشق محیط شهر کتاب آرین نمی شدم . یا عاشق انجمن. شاید مکان ها با چیزایی که توشونن روح می گیرن . مثلا انجمن با آدماش یا شهر کتاب با کتابا و موسیقیا و آدماش . نمی دونم باید در موردش فکر کنم . شماها چی فکر می کنین ؟

دوباره تابستون شد . تابستون شد که دوباره شبا تا نصفه شب بشینم و کتاب بخونم و صبح لنگ ظهر پاشم و همون کتابه رو از زیر بالشم بکشم بیرون و ادامه ی داستان . تابستون شد تا دوباره شنبه دوشنبه ها بریم سر انجمن و شونصد بار اون پله های غیر استانداردو بریم بالا و پایین و ساعت 2 خسته و کوفته بیایم خونه و تا 6 شب بخوابیم ؟ ساعت 9 تازه یاد ددر کنم و بزن بریم کجا؟ نا کجا . بقیه مث مرغ خوابیدن . تو هم باید همین کارو کنی .

تابستون شد  تا دوباره بشینم با حوصله و دور از بهانه ی درس دارم و امتحان دارم طرحهای نصفه نیمه ام رو کامل کنم .

دوم ... دوم ... دوم رفت خوابید تو خاطره ها و سوم شد آینده ای که هنوز نیومده .

عکسای مدرسه . صداهای ضبط شده از شیمی و فیزیک و ... . اشک که موند و موند و دو رو ز پیش اومد و اومد و اومد . بماند 

یه برنامه ی توپ آهنگ سازی دریافت کردم که خیلی از این بابت شنگول وکیفورم و برای خودم هی آهنگ می سازم بیا و ببین .

سازم کاملا فاقد کوکه . باید دوسه ساعت وقت بزارم  کوکش کنم . تازه چهارشنبه که از خونه ی سحر اینا اومدم خواستم بشینم تمرین کنم که دیدم به به ! به به ! کتابم رو تو کلاس نزد استاد گرامی جا گذاشتم . منم نشستم مث بچه های خوب یه گوشه رو شروع کردم به زدن که خیلی دوسش ندارم ولی بالاخره باید بزنم . حوصله ی حفظیدنشم موجود نمی باشد .

من هوس دوتا چیز کردم . یکی یه مهمونی . یکی ماسوله .

یه ماه دیگه عروسیه داداشیه و من هیچ غلطی نکردم .

برین از تابستو لذت ببرین . چه حالی می ده ولو شی زیر باد کولر و کتاب بخونی .

نوشته ام بمونه برای پست بعد .

دوروز پیش خونه ی مامان بزرگ بودم . داشتم آلبوم قدیمی رو می دیدیم که واسه خودش یه دنیاست ! حسابی یاد خاطرات گذشته کردم . از اونم می نویسم . از تابستونای کودکی ....

نظرتون راجع به اینکه مکان ها روح دارن یا نه چیه ؟

رنگ نارنجی مال خود خود تابستونه .!