| تبليغات | X |
لحظة ديدار نزديك است
باز من ديوانه ام ، مستم
باز مي لرزد دلم ، دستم
باز گويي در جهان ديگري هستم
هاي ، نخراشي به غفلت گونه ام را تيغ
هاي ، نپريشي صفاي زلفكم را دست
آبرويم را نريزي دل
اي نخورده مست ،
لحظة ديدار نزديك است
مهدی اخوان ثالث
دوستای خوبم و چند وقتی هست که ننوشتم . دلیلش درس نیست ٬ دلیلش اینه که تو این چند وقت حس هیچ جور کاری رو نداشتم . این شعری هم که گذاشتم از شعر های مورد علاقه ی منه (البته من و خودم ) .
فعلا....
خب . اینم از سال اول ما .چه زود گذشت . برای اولین بار تو این چند سالی که درس خوندم دلم نمیومد مدرسمو با تمام دوستام و بعضی از معلمام ترک کنم. تازه یک روز گذشته ولی من دلم برای نامه نگاری های سر کلاس تنگ شده ... بچه ها رفتن اصفهان من موندم اینجا . دلم برای همشون تنگ شده.
با اینکه زود گذشت ولی خوش گذشت . شاید این لحظه هایی که گذشت شاد ترین لحظات عمرم بود . دلم برای کلاس ادبیات خانم فرشید نیک ٬ فیزیک خانم سعادت و هندسه ی آقای نیوشا واقعا تنگ می شه ....نه تنها کلاس درس بلکه برای وقت هایی که آقای نیوشا با انگشت به در کلاس اشاره می کرد و می گفت : بیرووووووون . برو بیرون.
این شعر آخرین شعر کلاس ادبیات بود :
بدرود...
پشت خرمن های گندم ٬ لای بازوهای بید
آفاب زرد کم کم رو نهفت .
بر سر گیسوی گندم زار ها
بوسه ی بدرود تابستان شکفت.
از تو بود ای چشمه ی جوشان تابستان گرم
گر به هر سو٬ خوشه ها جوشید و خرمن ها رسید
از تو بود از گرمی آغوش تو
هر گلی خندید و هر برگی دمید ...
***
این همه شهد و شکر از سینه ی پرشور توست
در دل ذرات هستی نور توست
مستی ما از طلایی خوشه ی انگور توست ....
راستی را بوسه ی تو بوسه ی بدرود بود؟
بسته شد آغوش تابستان ؟
خدایا زود بود!
"فریدون مشیری"
چرا یه روزایی ادمارو جو بدی می گیره؟ اون روزا هم بداخلاقن ، هم ناراحت و حتی بی وفا . نو همون یه روز می تونه خیلی اتفاقا بیفته ، می دونی چرا؟؟ برا اینکه آدما تو هر شرایطی باشن اون موقعیت و تو مقیاس بزرگتری به اندازه ی کل زندگی می بینن.
اگه یه روز شاد باشی ، با کسی دعوا نکرده باشی ، بهت دروغ نگفته باشن خلاصه یه روز خوب داشته باشی ،اون موقع فکر می کنی چقدر زندگی شیرینه. انگار همه مثل تو لبخند می زنند.
حالا اگه یه روزی غمگین باشی ، دلت گرفته باشه ، تنها مونده باشی اون موقع فکر می کنی این چه زندگیه؟ چقدر تلخه . همه چیز به نظرت ناراحت کننده است .
حالا من نمی دونم الان این چه زندگییه که من دارم؟؟؟؟؟شما چه طور؟
راستی یادتون نره لبخند بزنید(همون نظر منظورمه)
همه چيز گاه اگركمي تيره مي نمايد...
باز روشن مي شود زود ........
تنها فراموش مكن اين حقيقتي است :
باراني بايد ، تا كه رنگين كماني بر آيد.....
و ليمو هايي ترش تا كه شربتي گوارا فراهم شود...
و گاه روزهايي در زحمت....
... تا كه از ما ، انسانهايي توانا تر بسازد... .
خورشيد دوباره خواهد درخشيد ، زود
....
.....خواهي ديد.
( كولين مك كارتي
با تشکر از بهراد عزیز که هر دفعه سر می زنه نظر یادش نمی ره . این شعر بالا رو هم اون برام نظر گذاشته .
صبح جمعه ٬ هنوز صبحانه نخوردم . دارم فکر می کنم امروز چی کار کنم که هم باحال باشه هم مفید باشه هم حوصله ام سر نره ..؟؟؟؟؟
لطفا تو قسمت نظر خواهی راهنمایی کنید ٫تا پایان امروز هم وقت دارید.
حالا می خوام برم یه چیزی بخورم ٬گشنمه . ولی قبلش این شعر از شفیعی کدکنی رو می ذارم ٬ این شعر رو آقای شجریان تو آخرین کنسرتشون هم اجرا کردند. (چقدر هم زیبا
)یه کم به معنیش فکر کنید.
بربط سغدی
بزن آن پرده، اگرچند تو را سیم
از این ساز گسسته
بزن این زخمه، اگرچند دراین کاسهٔ طنبور
نماندهست صدایی
بزن این زخمه
بر آن سنگ
بر آن چوب
بر آن عشق
که شاید
بردم راه به جایی.
پرده دیگر مکن و زخمه به هنجار کهن زن
لانهٔ جغد نگر،
کاسهٔ آن بربط سغدی
ز خموشی
نغمه سر کن که جهان
تشنهٔ آواز تو بینم
چشمم آن روز مبیناد
که خاموش
درین ساز تو بینم.
نغمهٔ توست، بزن
آنچه که ما زنده بدانیم
اگر این «پرده برافتد»
من و تو نیز نمانیم ـــ
اگرچند بمانیم و
بگوییم همانیم . . .
امروز با مدرسه رفتیم موزه ی برادران امیدوار تو کاخ سعد آباد . (به محض اینکه عکس هاش به دستم برسه می ذارم.) واقعا جالب بود ٬ راستش هوای جهانگردی به سرم زد ٬ اما نه در قبایل وحشی آفریقا.
از صبح با اینکه امتحان ریاضی داشتیم همه چیز خوب پیشرفته . به جز اینکه الان فهمیدم فردا کلاس ساز ندارم. (چه بد) 
الانم از بیرون اومدم. نشستم اینجا ٬شجریان داره می خونه:
گلچهره مپرس آن نغمه سرا از تو چرا جدا شد
گلچهره مپرس پروانهء تو بی تو کجا رها شد
مپرس
مپرس...
مرنجان دلــت را خدا را
رها کن
غمت را رها کن
مخور غم
مخور غم نـــگارا
گلچهره
بريز تو خون من بلبل نغمه زن را ...
بريز
بريز!...
امیدوارم همه چیز همین قدر خوب بمونه.
امروز امتحان ریاضی داشتیم . (خدایی سخت بود) 
و واقعا احساس شادی می کنم ٬ تو مدرسه و با دوستامه . ما به همه چیز می خندیم ٬ و من نمی دونم چرا اکثر معلما اینو درک نمی کنن که بابا الکی هم می شه خندید (البته شاید این کار فقط از دیوونه هایی مثل ما بر بیاد!!
) و نکته اینجاس ما واقعا برای خندیدن تلاش می کنیم ٬ روز هایی شده بچه ها فقط برای اینکه خنده از بین نره دست به هر کاری زدن ٬ فکر می کنم خندیدن واقعا جزء بود ما شده !!!! تنها چیزی که همه ی بچه ها از دینی یاد گرفتن این بوده ٬ دلیلشم این بوده که این معلم ما تو هر درسی از این کلمه ی " بود" استفاده می کنه و تو امتحان کافیه بنویسی "فلان جیز باید جزء بود انسان شود تا اورا در راه سعادت یاری کند. " کل نمره رو می گیری . ولی ما تنها استفاده ای که از این کلمه می کنیم برای رسیدن به خنده است نه چیز دیگه ای. 
خب خیلی حرف زدم و از تمام اینا فقط می خواستم بگو : بخند تا دنیا بهت بخنده. (حالا بدبخت تو می خوای نخندی نخند ٬به من چه !!!!!)
میرم برای امتحان ریاضی ۵ شنبه یه چیزایی بخونم تا به جای خنده٬گریه جزء بودم نشه!!!!
میام بازم ....
نظر بدید اگه یه وقت خدایی نکرده چیزی ازتون کم نمیشه!!
امروز دوباره دلم گرفته ٬ هیچی دلم و از صبح باز نکرده حتی کلاس ساز اصلا شاید به خاطر همون دلم گرفته باشه ٬کسی چه می دونه؟
دارم به بدبختی هام فکر می کنم به امتحان های سخت این هفته ٬ یا خوب می دم یا بد ٬ بازم کسی چه می دونه شاید هفته ی دیگه این موقع خیلی اوضاع بهتر باشه .
سعی می کنم تو این هفته بنویسم ولی شاید نشد ٬ فعلا ..... این شعرم از حمید مصدق می ذارم.
غزلواره
این عشق ماندنیست.
این شعر بودنیست.
این لحظه های با تو نشستن سرودنیست.
این لحظه های ناب
در لحظه های بی خودی و مستی
شعر بلند حافظ از تو شنودنیست.
*******
این سر
- نه مست باده ، این سر که مست
- مست دو چشم سیاه توست.
- اینک به خاک پای تو می سایم
- کاین سر به خاک پای تو با شوق سودنیست.
تنها تو را ستودم
آنسان ستودمت که بدانند مردمان
محبوب به سان خدایان ستودنیست
من پاکباز عشقم ، از عاشقان تو
با مرگم آزمای ، با مرگ اگرکه شیوه ی تو آزمودنیست.
این تیره روزگار ، در پرده ی غبار دلم را فرو گرفت
تنها به خنده ، یا به شکر خنده های تو
گرد و غبار از دل تنگم زدودنیست.
در روزگار هر که ندزدید مفت باخت
من نیز میربایم
اما چه؟
-بوسه
بوسه از آن لب ربودنیست
تنها تویی که بود و نمودت یگانه بود
غیر از تو هر که بود ، هر آنچه نمود نیست
بگشای در به روی من و عهد عشق بند
کاین عهد بستنیست
این در گشودنی ست
این شعر خواندنی ست
این عشق ماندنیست
این شور بودنیست
این لحظه های پر شور
این لحظه های ناب
این لحظه های با تو نشستن
-سرودنی ست
-
تو مدرسه یه همایش پروژه های علمی-پژوهشی برگزار شده (۷ و ۸ اردیبهشت) که از دبیرستان ها و دانشگاه ها و شرکت های مختلف شرکت می کنند.
مسابقه ی روباتیک ما هم (دوره ی دوم مسابقات خرد کاپ ) امروز برگزار شد . خب زیاد بد نبود ٬ تیم ما دوم شد .
روباتی که ما ساختیم تعقیب کننده ی خط هست که عکسش رو این این می بینین . این روبات قادر هست یک خط مشکی رو از زمینه ی سفید تشخیص بده و دنبال کنه.
حالا توضیحات مفصل بماند . خیلی خستم .
پشت در های شادی جا گذاشت
کاش می شد در فراغت خواب را
دید و هر شب ان را بی پایان گذاشت
کاش می شد در فروغ چشم تو گردش کنان
فصل ها را گشت و بی پاییز گذاشت
کاش می شد این خواب را شادی کنان
همچو رویایی در حقیقت جا گذاشت
